“ยานเวลา” ในนิยายวิทยาศาสตร์
“ยานเวลา” หรือ Time Machine เป็นเสมือน “เครื่องมือ” สำคัญประการหนึ่งของนักเขียน “นิยายวิทยาศาสตร์” มาทุกยุคสมัย เปรียบได้กับนักเขียนเรื่องตะวันตก (Western Stories) จะต้องมี “ม้า” และ “เคาบอย” เป็นเครื่องมือ นักเขียนเรื่องประเภทโรแมนซ์ (Romance Stories) มี “คฤหาสน์” “แบ่งมรดก” และการ “ชิงรักหักสวาท” เป็นเครื่องมือ นักเขียนเรื่อง “กำลังภายใน” มีสำนัก “บู๊ลิ้ม” และเพลง “วิทยายุทธ” ต่างๆ เป็นเครื่องมือ หรือแม้แต่นักเขียนเรื่อง “เพื่อชีวิต” แบบ Social Realism จะต้องมีตัวละครชนชั้นกรรมาชีพ กับปัญหา “ความทุกข์ยาก” นานัปการเป็นเครื่องมือ ดังนี้
“ยานเวลา” เป็นเครื่องมือในนิยายวิทยาศาสตร์ ที่มีผู้เขียนครั้งแรกมาตั้งแต่ ค.ศ.1881 เริ่มต้นจากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง The Clock That Went Backward ของ เอ็ดวาร์ด เพจ มิตเชลล์ ชาวอเมริกัน เล่าถึงการใช้ “ยานเวลา” ในรูปของนาฬิกาที่ดูเหมือนชำรุดแล้ว แต่เมื่อเด็กสองคนนำมาไขลาน นาฬิกาเรือนนี้จะเดินย้อนหลังนำคนไขกลับไปสู่อดีตสมัยคริสตศตวรรษที่ 16
อย่างไรก็ตาม “ยานเวลา” ในนิยายวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ที่ได้ชื่อว่าเป็นลักษณะ “แบบฉบับ” มากที่สุด เพราะสามารถเดินทางไปกับเวลาทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต แล้วแต่ใจผู้เป็นเจ้าของยาน ก็เห็นจะได้แก่ผลงานเรื่อง Time Machine ของ เอช. จี. เวลล์ ที่เขียนขึ้นเมื่อ ค.ศ.1895 เล่ากันว่า แรกเริ่มเดิมทีนั้น เอช. จี. เวลล์ เขียนผลงานชิ้นนี้ไปลงพิมพ์ในนิตยสาร The Science School Journal มาตั้งแต่ปี 1888 โดยเขียนทยอยลงเป็นตอนๆ ใช้ชื่อครั้งแรกว่า The Chronic Astronauts งานชิ้นนี้ เอช. จี. เวลล์ รู้สึกผิดหวังและคิดว่าตนเองเขียนได้ไม่ดีนัก เขาจึงเลิกเขียนภายหลังจากเรื่องได้ลงพิมพ์ไปแล้วสามตอน อย่างไรก็ตาม เขายังติดใจหลักการเกี่ยวกับ “การเดินทางไปกับเวลา” ดังนั้น ใน ค.ศ.1894 เขาจึงนำเนื้อหาเดิมมาเขียนขึ้นใหม่ โดยเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น The Time Traveller’s Story ส่งไปลงพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร The New Review และในปีรุ่งขึ้น เมื่อนำมารวมพิมพ์เป็นเล่มครั้งแรก เอช. จี. เวลล์ ก็ได้เปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้งหนึ่งมาเป็น The Time Machine ผลงานชิ้นนี้เล่าถึงนักประดิษฐ์คนหนึ่งซึ่งประดิษฐ์ “ยานเวลา” ได้สำเร็จ และได้เดินทางไปสู่โลกอนาคตใน ค.ศ. 802701 ผจญภัยกับพวกมอร์ลอกส์ ผจญรักกับพวกอิลอย และเมื่อ “วีนา” สาวคนรักตาย นักเดินทางคนนี้ก็ได้บังคับ “ยานเวลา” ของเขาเดินทางไปสู่อนาคตจนกระทั่งเกือบถึงยุควาระสุดท้ายของโลก ซึ่งโลกทั้งโลกรกร้างว่างเปล่า ปราศจากสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ ต่อจากนั้นก็ได้บังคับ “ยานเวลา” ให้เดินทางย้อนกลับมาสู่โลกปัจจุบันในยุคศตวรรษที่ 19 ที่เขามีชีวิตอยู่ เพื่อเล่าเรื่องผจญภัยให้คนอื่นๆ ฟัง แล้วก็ออกเดินทางไปกับ “ยานเวลา” อีกครั้ง โดยเลือกเวลาไปหยุดอยู่แค่ ค.ศ.8000 เพื่อจะได้พบกับ “วีน่า” และครองชีวิตอยู่กับ “วีน่า”… เรื่องก็เป็นอันจบ
อิทธิพลของ เอช. จี. เวลล์ ในการให้ลักษณะ “แบบฉบับ” เกี่ยวกับ “ยานเวลา” มีส่วนบันดาลใจให้นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ แสดงผลงานของตนออกมาแตกต่างกันไปแล้วแต่ “กลวิธี” ที่กำหนดขึ้น บางเรื่องก็ใช้วิธีการอื่นแล้วแต่จะจินตนาการ มิได้ใช้ “ยานเวลา” เป็นเครื่องมือเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ดี การเติบโตของแนวเรื่อง “การเดินทางไปกับเวลา” ได้เริ่มมีความหลากหลายมากขึ้นในนิยายวิทยาศาสตร์สมัยใหม่...
Cr: http://bookvirus50d.com/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%8A%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น